(ISMS (Information Secure Management
System یا سیستم
مدیریت امنیت اطلاعات اولين بار طي مراحل تحرير وتوسعه استاندارد بريتانيايي 7799 در
سالهاي انتهايي دهه 1980 ميلادي مورد بحث و توجه قرار گرفت. آخرين تعريف «سيستم
مديريت امنيت اطلاعات» از نظر استاندارد بين المللي آن عبارت است از :
«سيستم مديريت
امنيت اطلاعات بخشي از سيستم مديريت کلي و سراسري در يک سازمان است که برپايه
رويکرد مخاطرات کسب و کار (Business Risk Approach) قرار داشته و هدف آن، پايه گذاري، پياده سازي
، بهره برداري، نظارت، بازبيني، نگهداري و بهبود امنيت اطلاعات است.»
«سيستم مديريت امنيت اطلاعات» براي حصول اطمينان از کفايت و
تناسب کنترلهاي امنيتي محافظ داراييهاي اطلاعاتي طراحي شدهاست تا به اين
وسيله به مشتريان و ديگر گروههاي ذينفع درباره امنيت اطلاعات موجود در سازمان
اطمينان خاطردادهشود.
با ارائه اولين استاندارد مديريت امنيت اطلاعات در سال 1995 ، نگرش
سيستماتيك به مقوله ايمن سازي فضاي تبادل اطلاعات شكل
گرفت . بر اساس اين نگرش، تامين امنيت فضاي
تبادل اطلاعات سازمانها، دفعتا مقدور نمي
باشد و لازم است اين امر بصورت مداوم در يك چرخه ايمن سازي شامل مراحل طراحي، پياده
سازي، ارزيابي و اصلاح، انجام گيرد . براي اين منظور لازم است هر سازمان بر اساس يك متدولوژي
مشخص، اقدامات زير را انجام دهد:
-1 تهيه طرح ها و برنامه هاي امنيتي
موردنياز سازمان
-2 ايجاد تشكيلات موردنياز جهت ايجاد و
تداوم امنيت فضاي تبادل اطلاعات سازمان
-3 اجراي طرح ها و برنامه هاي امنيتي
سازمان
برای امنیت اطلاعات سه اصل مهم را
باید در نظر گرفت که عبارتند از :
محرمانگی : اطمينان از
اينکه اطلاعات فقط در دسترس افراد مجاز قرار دارد
صحت : تامين صحت ،
دقت و کامل بودن اطلاعات و روشهای پردازش آنها
دسترس پذيری : اطمينان از
اينکه کاربران مجاز در صورت نياز به اطلاعات و دارائیهای مربوطه به آنها دسترسی
دارند .