اولين ساختماني كه براي كتابخانه ملي ايران ساخته شد بنايي است که هم اکنون درجوار موزه ملی ایران مستقر است. طرح این بنا و موزه ایران باستان را همزمان یک معمار فرانسوی به نام آندره گدار ارائه داد. به کوشش مهدی بیانی اولین رئیس کتابخانه این بنا در سال 1316 با نام کتابخانه ملی افتتاح شد. مخزن کتابخانه برای گنجایش 40 هزار کتاب در نظر گرفته شده بود. مساحت کل زمین 353764 متر مربع و ساختمان 500 متر مربع بود. در دهه 1330 کمبود جا به شدت نمایان شد و در نتیجه ضمیمه ای شامل حدود 570 متر مربع بین سالهای 1335 تا 1340احداث شد. با این همه دهه بعد کتابخانه مجددا با کمی جا روبرو شد. ابتدا قرار بود مخزن بزرگی در زیرزمین کتابخانه تعبیه شود. ولی با نشر خبر احداث کتابخانه بزرگ پهلوی در روزنامه ها این تمهید به تعویق افتاد. مسوولان وقت به فر ساختن یک کتابخانه ملی بزرگ با استاندارد های بین المللی افتادند و با استمداد از ایفلا در سال 1352 برنامه ای را ارائه دادند. در کنفرانس ایفلای همان سال نمایندگان ایران طی تماس با رئیس ایفلا آقای لیبارز که سرپرستی طرح را بعهده داشت متذکر شدند که تاسیس کتابخانه باید با حضور و شرکت کتابداران ایرانی صورت بگیرد. لذا برنامه پیشنهادی برای نظر خواهی به مرکز خدمات کتابداری و مرکز مدارک علمی ارسال شد. در سال 1354 با مدیریت دکتر ناصر شریفی رئیس دانشکده پرات آمریکا تعداد 60 تن از متخصصان کتابداری و معماری جهان برای بازدید از معماری ایرانی  اسلامی و نیز کتابخانه های ایران و نیز گزارشهایی که کتابداران ایران تهیه کرده بوند به مدت یکماه به ایران آمدند. در این فاصله حدود 15 کتابدار ایرانی با آنها همکاری داشتند......